Czego strona na 1C-Bitrix naprawdę potrzebuje od hostingu

1C-Bitrix to nie CMS, który rozpakowuje się na dowolnym hostingu PHP i o nim zapomina. To duży framework z własnymi wymaganiami wobec serwera, a producent opisuje je jako środowisko referencyjne: BitrixVM to gotowa maszyna wirtualna, BitrixEnv — to samo środowisko instalowane skryptem na czystym Linuksie. Nie musisz używać żadnego z nich, ale to najlepsza specyfikacja tego, czego chce platforma: nginx przed Apache lub PHP-FPM, określony zestaw rozszerzeń PHP, dostrojony MySQL, memcached lub Redis oraz cron. Dobry hosting pod Bitrix odtwarza to środowisko, zamiast wrzucać Bitrix na zwykły stos współdzielony.

Po stronie PHP najczęściej oblewane są proste testy. memory_limit powinien wynosić co najmniej 256 MB, a przy importach i pracy z katalogiem w panelu bezpieczniej ustawić 512 MB. max_input_vars potrzebuje około 10 000, inaczej duże formularze, takie jak uprawnienia czy właściwości produktów, są po cichu obcinane. OPcache musi być włączony i mieć dość pamięci na tysiące plików jądra. mbstring.func_overload w aktualnych wersjach musi być wyłączony, a kodowanie ustawione na UTF-8. W MySQL liczy się przede wszystkim innodb_buffer_pool_size dobrany tak, by gorąca część bazy mieściła się w pamięci, nieścisły sql_mode, którego oczekuje Bitrix, oraz log wolnych zapytań, który ktoś faktycznie czyta.

Platforma ma własny sposób oceny serwera: monitor wydajności z modułu perfmon, w rosyjskim interfejsie „Монитор производительности”. Jego test konfiguracji wykonuje stały zestaw operacji PHP, systemu plików i bazy danych i zwraca jedną liczbę. Jest ona względna: im wyżej, tym lepiej, a porównuje się ją z wartościami referencyjnymi producenta i z własnymi wcześniejszymi pomiarami, zamiast traktować jak wartość bezwzględną. Uruchom test kilka razy o różnych porach: jeśli wynik mocno skacze, winny jest hałaśliwy sąsiad albo dławiony dysk. Równie przydatne są zakładki z ustawieniami PHP, bazy i samego Bitriksa, gdzie każde odstępstwo od zaleceń jest zaznaczone na czerwono.

Większość szybkości Bitriksa bierze się z cache. Włącz tryb strony kompozytowej: statyczna część każdej strony jest serwowana gotowa, a dynamicznie doładowywane są tylko bloki osobiste, jak koszyk. Przenieś zarządzany cache z plików do memcached lub Redis w .settings.php — przy dużym katalogu tysiące drobnych plików cache na dysku same stają się wąskim gardłem. Następnie odepnij agenty od odsłon. Domyślnie Bitrix wykonuje zadania w tle — wysyłki, reindeksację wyszukiwarki, kroki wymiany — podczas żądań odwiedzających, a przypadkowy klient płaci za to wolną stroną. Agenty w cronie, z cron_events.php uruchamianym co minutę, kończą tę loterię.

Wymiana z 1C to najcięższa operacja na większości stron na Bitriksie. System księgowy wysyła pliki XML w formacie CommerceML — katalog, ceny, stany — które łatwo dorastają do setek megabajtów, a strona importuje je krok po kroku. Każdy krok musi zmieścić się w czasie kroku z ustawień modułu katalogu, w max_execution_time i w limitach czasu serwera WWW, inaczej 1C zgłasza błąd i powtarza wymianę bez końca. Pamięć jest równie ważna: parsowanie dużego pliku ofert przy niskim memory_limit kończy się błędem krytycznym w połowie. Zostaw miejsce na dysku na archiwa i rozpakowane pliki, podnieś upload_max_filesize i post_max_size, a pełną wymianę planuj na noc.

Zasoby zależą bardziej od rodzaju projektu niż od liczby odwiedzin. Strona firmowa z kilkuset podstronami i formularzem kontaktowym działa swobodnie na 2 vCPU i 4 GB RAM — to plan Bitrix Start. Sklep internetowy z bieżącymi zamówieniami, katalogiem liczącym dziesiątki tysięcy pozycji i regularną wymianą z 1C potrzebuje zapasu, by import szedł równolegle z klientami; do tego służy Bitrix Sklep z 4 vCPU i 8 GB. Portal B2B z indywidualnymi cennikami, wieloma magazynami i ciężkimi integracjami powinien trafić na Bitrix Enterprise z 8 vCPU i 24 GB. Wszystkie plany hostingu dla 1C-Bitrix obejmują kopię testową, która przyda się przed każdą aktualizacją platformy.

Wreszcie licencję i hosting warto wybierać razem, bo to edycja wyznacza obciążenie. Licencja Start obejmuje jedną stronę z modułami podstawowymi; sklep internetowy wymaga co najmniej edycji Business z płatnościami i dostawą; multisite i klaster WWW to już Enterprise. Plan sklepowy pod licencję Start to przepłacanie, a portal Enterprise na małym planie marnuje licencję. W WebHostFlow możesz kupić licencję 1C razem z hostingiem: klucz trafia na Twoje konto, wsparcie aktywuje go na stronie, odnowienie jest na tej samej fakturze, a późniejsze przejście na wyższą edycję kosztuje tylko różnicę.